Cargados de fillas
cunha man diante, e a outra d'atrás.
Ca alegría dun volver a empezar
tornamos ó pais, dos Paises Baixos.
Aló quedou esa España de Franco
Levo recordos de tu
Levo os dentes oxidados
e telarañas no cu.
Máis, na alegria
dun volver a empezar,
traballar, traballar e traballar.
Onde me fun a meter!!,
Si, da España de Franco fiquei
á España de Franco voltei.
Ai!! Centriños culturales.....
E.... recreativos....
Todo é negocio, todo é mentira
envexa e palabrería,
O grupiño dos que mandan
e a mesiña das mulleres.
A onde chegou ista xente!!
¿Pero.... que culpa terán
os meniños e as meniñas?
Moziñas xeitoxiñas,
cun xinxelo agarimo.
Unha caixiña, chea de golosinas
de beber e café.
As nais, e as raparigas
logo de moito na baila ensaiar,
cansadas e sedentas...,
sácanlle da man, un carameliño!!
Non se toque!!, nin cola nin zumiño,
café ou golosinas.
Teñen meigallo!!
Pobres meniños, e meniñas
moziñas xeitoxiñas.
Da mágoa pensar...
Que hastra nas ilusions
dos mozos e moziñas
Dunhas atencións que ninguién as tiña
Salta o demo da envexa...
e de nais mal agradecidas.
Ficos,
Helmond, 25 de Febreiro do 96
